پروتئین اتصالی به اسید چرب مخصوص سلولهای ادیپوسیت (AFABP) و کیمرین با دیابت حاملگی در ارتباط هستند: یک مطالعه مورد- شاهدی

آدیپوسیتوکین ها در تنظیم پاسخ التهابی در هومئوستازی گلوکز و دیابت نوع 2 شرکت دارند. با این حال، در میان این پپتیدها، نقش پروتئین اتصالی به اسیدهای چرب مخصوص سلولهای چربی(AFABP) ، همچنین chemerin(نوعی ادیپوکین) و پروتئین ترشحی اسیدی و غنی از سیستئین (SPARC) در دیابت بارداری (GDM) به طور کامل بررسی نشده است.

در این مطالعه، محققان غلظت این آدیپوسیتوکین ها را در حالت ناشتا در 53 زن مبتلا به دیابت بارداری و 43 زن با بارداری طبیعی(NGDM)  با استفاده از چندین روش ایمونواسی در هفته های 24-28 ، قبل از زایمان، بلافاصله پس از زایمان و 2-6 ماه پس از زایمان اندازه گیری کردند.

نتایج این بررسی ها نشان داد که سطوح بالاتر AFABP با 3.7 برابر خطر بیشتر برایدیابت حاملگیدر ارتباط است. سطوح پایین chemerin با 3.6 برابر خطر بیشتربرایدیابت حاملگیدر ارتباط است. اینترلوکین- 10 با خطر دیابت بارداری رابطه معکوس داشت و SPARC هیچ ارتباطی بادیابت بارداری نداشت.AFABP ، با اینترلوکین 6(r = 0.50) ، شاخص مقاومت به انسولین(r = 0.26) ، و شاخص توده بدنی (r = 0.28) ارتباط مستقیم و با پروتئین واکنشی C، (r = -0.27) بطور معکوس در ارتباط بود. غلظت Chemerin، به طور مستقیم و قوی با اینترلوکین 10 (r = 0.41) و اینترلوکین -4(r = 0.50)  در ارتباط بود.  با این حال غلظت Chemerin، بطور معکوس با شاخص مقاومت به انسولین (r = -0.23) در دیابت بارداری اما نه با بارداری طبیعی، در ارتباط بود.در ارزیابی طولی، اختلاف معنی داری در غلظتAFABP  و chemerin در هر دو گروه وجود نداشت.

محققان نتیجه گیری نمودند که AFABP و Chemerin با خطر بالاتری برای دیابت بارداری در ارتباط هستند. در حقیقت این دو آدیپوسیتوکین با مقاومت به انسولین، شاخص توده بدنی و التهاب در زنان مبتلا به دیابت بارداری ارتباط دارند.

منبع:

https://www.hindawi.com/journals/jdr/2021/5533802/